تبلیغات
سیناپس - اغلب متخصصین از نا امید کردن بیمار سرطانی در معرض مرگ خودداری می کنند
پنجشنبه 30 خرداد 1387  07:06 ق.ظ    ویرایش: پنجشنبه 30 خرداد 1387 06:06 ق.ظ

یک نگاه به ایلین مولیگان که هوشیارانه رو تخت معاینه دکتر جان مارشال دراز کشیده، کافی بود تا دانست که زمان موعود برای گفتن خبر بیماری اش رسیده است. دکتر به آرامی شروع کرد و گفت که شیمی درمانی نتیجه ای نداشته است. سرطان پیشرفت کرده و گزینه های بهتری برای انتخاب وجود ندارد و خوب است اگر او به دنبال استراحت در یک آسایشگاه باشد.

 ایلین مولیگان، بیمار سرطانی که حقایق بیماریش را می داند.
یک نگاه به ایلین مولیگان که هوشیارانه رو تخت معاینه دکتر جان مارشال دراز کشیده، کافی بود تا دانست که زمان موعود برای گفتن خبر بیماری اش رسیده است.

دکتر به آرامی شروع کرد و گفت که شیمی درمانی نتیجه ای نداشته است. سرطان پیشرفت کرده و گزینه های بهتری برای انتخاب وجود ندارد و خوب است او به دنبال استراحت در یک آسایشگاه باشد.

ایلین مولیگان می گوید: در ابتدا من خیلی شوکه شدم. اما بعد از آن فکر کردم راه خوبی برای کنار آمدن با این ماجرا وجود دارد. او لیستی از کارهایی را که قبل از مرگش می خواهد انجام دهد تهیه کرده و مهم ترین کارش نیز، خبر کردن پسرانش برای گذراندن اخر هفته با او در واشنگتن است.

با خیلی از بیماران سرطانی اینگونه برخورد نمی شود و پزشک تصور می کند امید به زندگی دادن به یک بیمار لطف کردن در حق اوست.

تحقیقات جدید نشان می دهد این پزشکان در اشتباه به سر می برند. تنها یک سوم از بیمارانی که امیدی به بهبودی شان وجود ندارد، حقیقت پایان یافتن عمرشان را از سوی دکتر می شنوند.

بر خلاف تصور عمومی ، تحقیقات نشان می دهد، این دسته از بیماران، احتمال کمتری به ابتلا به افسردگی را خواهند داشت. آنها علاقه ندارند روزهای آخر عمرشان را در بیمارستان بگذرانند و بدنشان به دستگاه وصل باشد. و از مراقبتهای پرهزینه و بی فایده پزشکی اجتناب می کنند و اطرافیان و دوستانشان بعد از مرگ آنها در آرامش بیشتری به سر می برند.

با توجه به مزایای ذکر شده و اینکه بیمار حق دارد راجع به وضعیت خود بداند، انجمنی در کالیفرنیا دادخواستی تنظیم کرد و در آن خواستار شد تا کادر درمانی به طور کامل به سئوالات بیمار سرطانی راجع به وضعیتش پاسخ دهند و این دادخواست را به مجلس ایالتی سنا خواهد فرستاد.

بعضی از پزشکان با این اقدام بشدت مخالفت کردند و ادعا کردند این کار خلاف تعهدات پزشکیشان است. اما در کنفرانس پزشکی مرتبطی که اوایل این ماه در شیکاگو برگزار شد، رییس کنفرانس از اینکه پزشکان در صحبتهایشان صداقت نداشته اند، اعلام تاسف کرد.

پزشکان به خطا فکر می کنند اگر در صحبتهای خود بی پرده باشند، به بیمار صدمه وارد کرده اند. صحبت کردن درباره مرگ عذاب آور است، اما مردم در واقع برای این مکالمات اشتیاق نشان می دهند، زیرا بدون یک مباحثه کامل و شفاف درباره اینکه آنها با چه چیزی روبرو خواهند شد، بیماران احساس سرگردانی و وازدگی پیدا می کنند. چون باید به تنهایی باید با این قضیه روبرو شوند. اما پزشک تمایلی به گفتن این حقیقت دردناک به بیمارش را ندارد.

تحقیقات، اول به این نکته توجه می کند که چه اتفاقی می افتد وقتی از بیمار پرسیده می شود اگر در معرض مرگ باشد، مراقبت درمانی را می خواهد یا نه.

603 نفر در این آزمایش شرکت داشتند. تمام این افراد از شیمی درمانی نتیجه ای نگرفته بودند و سرطان پیشرفته ای داشتند که کمتر از یکسال به پایان زندگیشان باقی مانده بود. در ابتدا با انها مصاحبه به عمل آمد و قرار بر این شد تا زمان مرگشان برای بدست آمدن نتیجه تحت نظر باشند.

از میان 323 نفری که تا بحال فوت کرده اند، کسانی که به آنها درباره مرگشان خبر داده شده بود، سه برابر کمتر از دیگران تمایل به مراقبتهای ویژه درمانی، چهار بار کمتر تمایل به استفاده از دستگاه تنفس و شش بار کمتر تمایل به انجام عملیات احیا داشتند.

7 درصد کل این بیماران مبتلا به افسردگی پیشرفته شدند. عصبی بودن یا نگرانی کمتر بین کسانی که از پایان زندگیشان خبر داشتند، مشاهده شد.

دکتر مارشال می گوید با این روش بیماران آرامش خاطر بیشتری دارند و میتواند به یک مرگ خوب فکر کنند و تصمیم بگیرند.

این خبر تلخ و غمگین است اما شما می توانید ببینید چطور فشار روانی بیمار کاهش می یابد، زیرا او و خانواده اش با حقیقتی روبرو می شوند که مدام با آن درگیری ذهنی داشتند و همیشه در شک و گمان بوده اند.

پزشکان می گویند: واکنش بیماران به این قضیه متفاوت است، بیمارانی هستند که در همان ابتدای ورود می خواهند درباره احتمال مرگ خود بدانند و بیمارانی نیز هستند که هرگز تمایلی به شنیدن این صحبتها ندارند.

طبق اصول اخلاقی نیز بیمار باید بداند. صحبت کردن درباره یک پیش بینی ، مانند روبرو شدن با حقیقت است، پزشک با این ریسک یا نقش سازنده ای خواهد داشت، یا روحیه بیمار را درهم خواهد شکست. پس باید روشهایی را بشناسد تا بتواند از بهترین راه با بیمار وارد صحبت شود.

اکثر بیماران در قلب خود به عمق حقیقت واقف اند، اما مردم ظرفیت بسیار بالایی برای انکار یا جنگیدن با واقعیت را دارند.

گاهی اوقات این پزشک است که در پذیرفتن حقیقت مشکل دارد و یا فکر می کند اگر در برابر جنگ با این بیماری تسلیم شود، شکست خورده است.

جیمز راجر که به سرطان ریه دچار شده می گوید: من از پزشکم فقط یک سئوال پرسیدم و آن اینکه آیا راهی برای نجات من وجود دارد و پزشک جواب داد" نه". و من بسادگی تصمیم گرفتم از روزهای اخر عمرم در یک آسایشگاه لذت ببرم. من میخواستم حقیقت را راجع به سلامتیم بدانم و دوست نداشتم مانند یک گیاه بی هدف امیدوار باشم. ما همگی روزی می میریم و من زندگی خوبی داشتم. اما مرگ واقعیت ترسناکی برای من نبود.

yahoo.com

"مجله الکترونیکی فریا"

   


نظرات()   

سیناپس

 

http://77epqa.bay.livefilestore.com/y1pDtDbj_y1G0BVccVl3cofOWt2NnwjbAkUJeuO5TsNpFMbv9G9OqlUhf_WF7xxK047EKJABW8wFApc-5V70_loYTmWlmay_ez7/kahrizak.png?psid=1